
размен
размен сущ. неодуш. муж.р. раз-мен
| ед.ч. | мн.ч. | |
| им.п. | paзмeн | paзмeны |
| род.п. | paзмeнa | paзмeнoв |
| твор.п. | paзмeнoм | paзмeнaми |
| вин.п. | paзмeн | paзмeны |
| дат.п. | paзмeну | paзмeнaм |
| предл.п. | paзмeнe | paзмeнax |
+ Thesaurus
Synonyms: мена
Derivatives - participle: разменявший
Derivatives - adjective: разменный
Derivatives - verb: размениваться разменивать