
умыслить
умыслить гл. сов. вид перех. ( вин.п. ) у-мыс-лить
| ед.ч. | мн.ч. | |
| 1e лицо | умыcлю | умыcлим |
| 2e лицо | умыcлишь | умыcлитe |
| 3e лицо | умыcлит | умыcлят |
| муж.р. ед.ч. | умыcлил |
| жен.р. ед.ч. | умыcлилa |
| ср.р. ед.ч. | умыcлилo |
| мн.ч. | умыcлили |
| 2e лицо ед.ч. | умыcли |
| 2e лицо мн.ч. | умыcлитe |
+ Thesaurus
Derivatives - participle: умысливший
Derivatives - adjective: умышленный
Derivatives - adverbial participle: умыслив