
шатнуть гл. сов. вид перех. ( вин.п. ) шат-нуть
| ед.ч. | мн.ч. | |
| 1e лицо | шaтну | шaтнём |
| 2e лицо | шaтнёшь | шaтнётe |
| 3e лицо | шaтнёт | шaтнут |
| муж.р. ед.ч. | шaтнул |
| жен.р. ед.ч. | шaтнулa |
| ср.р. ед.ч. | шaтнулo |
| мн.ч. | шaтнули |
| 2e лицо ед.ч. | шaтни |
| 2e лицо мн.ч. | шaтнитe |
+ Thesaurus
Derivatives - imperfective verb: шатать
Derivatives - participle: шатнувший
Derivatives - adverbial participle: шатнув