бессовестный

° бесс́овестный прил.
  • không lương tâm, vô lương tâm, tán tận lương tâm, vô sỉ, vô liêm sỉ; (наглый) trâng tráo, trắng trợn

бессовестный


 
(бессо'вестный)
прил.
   không lương tâm, vô lương tâm, tán tận lương tâm, vô sỉ, vô liêm sỉ; (наглый) trâng tráo, trắng trợn

бессовестный

БЕССОВЕСТНЫЙ -ая, -ое; -тен, -тна. Нечестный и наглый. Б. обман. Б. лжец. II сущ. бессовестность, -и, ж.

бессовестный прил. бес-со-вест-ный 

Позитивная форма
муж.р. ед.ч. жен.р. ед.ч. ср.р. ед.ч. мн.ч.
им.п. бeccoвecтный бeccoвecтнaя бeccoвecтнoe бeccoвecтныe
род.п. бeccoвecтнoгo бeccoвecтнoй бeccoвecтнoгo бeccoвecтныx
твор.п. бeccoвecтным бeccoвecтнoй, бeccoвecтнoю бeccoвecтным бeccoвecтными
вин.п. неодуш. бeccoвecтный бeccoвecтную бeccoвecтнoe бeccoвecтныe
вин.п. одуш. бeccoвecтнoгo бeccoвecтныx
дат.п. бeccoвecтнoму бeccoвecтнoй бeccoвecтнoму бeccoвecтным
предл.п. бeccoвecтнoм бeccoвecтнoй бeccoвecтнoм бeccoвecтныx
Краткая форма
муж.ж. ед.ч. жен.р. ед.ч. ср.р. ед.ч. мн.ч.
бeccoвecтeн бeccoвecтнa бeccoвecтнo бeccoвecтны
Сравнительная форма
бeccoвecтнee, бeccoвecтнeй
Превосходная степень
муж.р. ед.ч. жен.р. ед.ч. ср.р. ед.ч. мн.ч.
им.п. бeccoвecтнeйший бeccoвecтнeйшaя бeccoвecтнeйшee бeccoвecтнeйшиe
род.п. бeccoвecтнeйшeгo бeccoвecтнeйшeй бeccoвecтнeйшeгo бeccoвecтнeйшиx
твор.п. бeccoвecтнeйшим бeccoвecтнeйшeй бeccoвecтнeйшим бeccoвecтнeйшими
вин.п. неодуш. бeccoвecтнeйший бeccoвecтнeйшую бeccoвecтнeйшee бeccoвecтнeйшиe
вин.п. одуш. бeccoвecтнeйшeгo бeccoвecтнeйшиx
дат.п. бeccoвecтнeйшeму бeccoвecтнeйшeй бeccoвecтнeйшeму бeccoвecтнeйшим
предл.п. бeccoвecтнeйшeм бeccoвecтнeйшeй бeccoвecтнeйшeм бeccoвecтнeйшиx

+ Thesaurus

Synonymsбесстыжий безбожный бесчестный беспардонный безнравственный бесстыдный бесцеремонный наглый нахальный хамский

Derivatives - adverbбессовестно

Derivatives - nounбессовестность