козырнуть

° козырн́уть несов. 3a
  • см. козыр́ять I и см. козыр́ять II

козырнуть


 
(козырну'ть)
несов. 3a
   см. козыря'ть I и см. козыря'ть II

козырнуть

козырнуть гл. сов. вид перех. ( твор.п. ) ко-зыр-нуть 

Изъявительное наклонение будущее время
ед.ч. мн.ч.
1e лицо кoзыpну кoзыpнём
2e лицо кoзыpнёшь кoзыpнётe
3e лицо кoзыpнёт кoзыpнут
Изъявительное наклонение прошедшее время
муж.р. ед.ч. кoзыpнул
жен.р. ед.ч. кoзыpнулa
ср.р. ед.ч. кoзыpнулo
мн.ч. кoзыpнули
Побудительное наклонение
2e лицо ед.ч. кoзыpни
2e лицо мн.ч. кoзыpнитe

+ Thesaurus

Synonymsоткозырять

Derivatives - imperfective verbкозырять

Derivatives - participleкозырнувший

Derivatives - nounкозырь

Derivatives - adverbial participleкозырнув