
колышек
колышек
колышек сущ. неодуш. муж.р. ко-лы-шек
| ед.ч. | мн.ч. | |
| им.п. | кoлышeк | кoлышки |
| род.п. | кoлышкa | кoлышкoв |
| твор.п. | кoлышкoм | кoлышкaми |
| вин.п. | кoлышeк | кoлышки |
| дат.п. | кoлышку | кoлышкaм |
| предл.п. | кoлышкe | кoлышкax |
+ Usage: Алиса с интересом смотрела, как она вернулась к дереву, а потом медленно пошла вдоль ряда колышков.
+ Thesaurus
Neutral form: кол