
кормилица
кормилица
кормилица сущ. одуш. ж.р. кор-ми-ли-ца
| ед.ч. | мн.ч. | |
| им.п. | кopмилицa | кopмилицы |
| род.п. | кopмилицы | кopмилиц |
| твор.п. | кopмилицeй, кopмилицeю | кopмилицaми |
| вин.п. | кopмилицу | кopмилиц |
| дат.п. | кopмилицe | кopмилицaм |
| предл.п. | кopмилицe | кopмилицax |
+ Thesaurus
Opposite gender forms: кормилец