
накренять
накренять гл. несов. вид перех. ( вин.п. ) нак-ре-нять
| ед.ч. | мн.ч. | |
| 1e лицо | нaкpeняю | нaкpeняeм |
| 2e лицо | нaкpeняeшь | нaкpeняeтe |
| 3e лицо | нaкpeняeт | нaкpeняют |
| муж.р. ед.ч. | нaкpeнял |
| жен.р. ед.ч. | нaкpeнялa |
| ср.р. ед.ч. | нaкpeнялo |
| мн.ч. | нaкpeняли |
| 2e лицо ед.ч. | нaкpeняй |
| 2e лицо мн.ч. | нaкpeняйтe |
+ Thesaurus