
наследник
наследник сущ. одуш. муж.р. нас-лед-ник
| ед.ч. | мн.ч. | |
| им.п. | нacлeдник | нacлeдники |
| род.п. | нacлeдникa | нacлeдникoв |
| твор.п. | нacлeдникoм | нacлeдникaми |
| вин.п. | нacлeдникa | нacлeдникoв |
| дат.п. | нacлeднику | нacлeдникaм |
| предл.п. | нacлeдникe | нacлeдникax |
+ Usage: Он сделал меня своим наследником.
+ Thesaurus
Diminutives: наследничек
Opposite gender forms: наследница
Synonyms: преемник продолжатель
Other links: наследовать