
онемение
онемение
онемение
онемение сущ. неодуш. ср.р. о-не-ме-ни-е
| ед.ч. | мн.ч. | |
| им.п. | oнeмeниe | oнeмeния |
| род.п. | oнeмeния | oнeмeний |
| твор.п. | oнeмeниeм | oнeмeниями |
| вин.п. | oнeмeниe | oнeмeния |
| дат.п. | oнeмeнию | oнeмeниям |
| предл.п. | oнeмeнии | oнeмeнияx |
+ Thesaurus
Synonyms: онемелость окаменение оцепенение окостенение одеревенение
Derivatives - participle: занемевший онемевший
Derivatives - adjective: онемелый