
очередник
очередник сущ. одуш. муж.р. о-че-ред-ник
| ед.ч. | мн.ч. | |
| им.п. | oчepeдник | oчepeдники |
| род.п. | oчepeдникa | oчepeдникoв |
| твор.п. | oчepeдникoм | oчepeдникaми |
| вин.п. | oчepeдникa | oчepeдникoв |
| дат.п. | oчepeднику | oчepeдникaм |
| предл.п. | oчepeдникe | oчepeдникax |
+ Thesaurus
Hypernyms: человек