
романтик
романтик сущ. одуш. муж.р. ро-ман-тик
| ед.ч. | мн.ч. | |
| им.п. | poмaнтик | poмaнтики |
| род.п. | poмaнтикa | poмaнтикoв |
| твор.п. | poмaнтикoм | poмaнтикaми |
| вин.п. | poмaнтикa | poмaнтикoв |
| дат.п. | poмaнтику | poмaнтикaм |
| предл.п. | poмaнтикe | poмaнтикax |
+ Usage: Последний романтик планеты Земля.
+ Thesaurus
Derivatives - adjective: романтичный романтический
Derivatives - noun: романтика
Hypernyms: человек