
старье
старье сущ. неодуш. ср.р. старь-е
| ед.ч. | мн.ч. | |
| им.п. | cтapьe | |
| род.п. | cтapья | |
| твор.п. | cтapьём | |
| вин.п. | cтapьe | |
| дат.п. | cтapью | |
| предл.п. | cтapьe |
+ Usage: Напившись чаю, она ушла в темную, без окон, комнату, где хранились чемоданы и разное старье в двух больших шкафах.
+ Thesaurus