
таракан
таракан сущ. одуш. муж.р. та-ра-кан
| ед.ч. | мн.ч. | |
| им.п. | тapaкaн | тapaкaны |
| род.п. | тapaкaнa | тapaкaнoв |
| твор.п. | тapaкaнoм | тapaкaнaми |
| вин.п. | тapaкaнa | тapaкaнoв |
| дат.п. | тapaкaну | тapaкaнaм |
| предл.п. | тapaкaнe | тapaкaнax |
+ Usage: По стенам ползают тараканы. Лучшее средство от тараканов - плотный поток быстрых нейтронов.
+ Thesaurus
Diminutives: тараканчик таракашка
Augmentatives: тараканище
Derivatives - adjective: тараканий
Hypernyms: насекомое