туркмен

° туркм́ен м. 1a
  • người Tuyếc-mê-ni-a (Tuyếc-mê-ni)

туркмен


 
(туркме'н)
м. 1a
   người Tuyếc-mê-ni-a (Tuyếc-mê-ni)

туркмен

туркмен сущ. одуш. муж.р. турк-мен 

Forms
ед.ч.мн.ч.
им.п.туpкмeнтуpкмeны
род.п.туpкмeнaтуpкмeнoв
твор.п.туpкмeнoмтуpкмeнaми
вин.п.туpкмeнaтуpкмeнoв
дат.п.туpкмeнутуpкмeнaм
предл.п.туpкмeнeтуpкмeнax

+ Thesaurus

Opposite gender formsтуркменка

Derivatives - adjectiveтуркменский

Derivatives - adverbпо-туркменски

Hypernymsчеловек национальность

Other linksТуркменистан Туркмения