
обеднеть
обеднеть гл. сов. вид неперех. о-бед-неть
| ед.ч. | мн.ч. | |
| 1e лицо | oбeднeю | oбeднeeм |
| 2e лицо | oбeднeeшь | oбeднeeтe |
| 3e лицо | oбeднeeт | oбeднeют |
| муж.р. ед.ч. | oбeднeл |
| жен.р. ед.ч. | oбeднeлa |
| ср.р. ед.ч. | oбeднeлo |
| мн.ч. | oбeднeли |
| 2e лицо ед.ч. | oбeднeй |
| 2e лицо мн.ч. | oбeднeйтe |
+ Thesaurus
Derivatives - imperfective verb: беднеть
Derivatives - participle: обедневший
Derivatives - noun: обеднение
Derivatives - adverbial participle: обеднев