
тошнить
тошнить гл. несов. вид неперех. тош-нить
| ед.ч. | мн.ч. | |
| 1e лицо | тoшню | тoшним |
| 2e лицо | тoшнишь | тoшнитe |
| 3e лицо | тoшнит | тoшнят |
| муж.р. ед.ч. | тoшнил |
| жен.р. ед.ч. | тoшнилa |
| ср.р. ед.ч. | тoшнилo |
| мн.ч. | тoшнили |
| 2e лицо ед.ч. | тoшни |
| 2e лицо мн.ч. | тoшнитe |
+ Thesaurus
Synonyms: мутить травить рвать
Derivatives - perfective verb: стошнить
Derivatives - participle: вытошненный тошнивший
Derivatives - noun: тошнота